آمد بهار و بزن نعره به مستان

شد چنان دف زنان و شد صنوبر کف زنان

چهار باغت باغ شد درفرودین بویش نسیم عنبر کنان

برخیز جانا منقل بزار در شبستان که میرود زمستان

نارنج وبنفشه بر طبق نه در سرای بستان

آنچه از بوی گل و ریحان بدست آرد نسیم

صرف پا انداز آن زلف چو سنبل عطر گین

باز کن پنجره ها را که نسیم روز میلاد اقاقی ها را جشن می گیرد و بهار روی شاخه های کنار هر برگی شمع روشن کرده است .   با سپاس مجتبی ابوالفضلی(عارف)