امشب دوباره دلم باز هوای وطن گرفت گویی سفر نکرده بود که چنین پر زتن گرفت
اشکم زدیده فشان بود ومن بیدار دردم به سینه نهان بود ومن نالان
خواب از سرم برفت واشک ازچشم دستم نمود چنین که بگیرم دست
یادم آمد که دگر باغی هست پدید که درآن میوه و سبزی جمع شده شدید
اسم آن باغ همانگونه که پیدا بود چهار باغ است که درآن بلبل شیدا بود
شرشر آب ونسیم شمال می آمد بوی علف و سبزه عطر فشان می آمد
سایه های خنک و بلبل و سبزه رقص قناری به شاخه وپروانه بامزه
شاخه های درختان سر به فلک کشیده عطرو شمیم گلها تا آسمان رسیده
نهرهای آبش تا آدمی است جاریست یادش همیشه دوستان در قلب ما جاریست
شعر: مجتبی ابوالفضلی
